Selam,
“Ezilmişliği meslek edinmiş olanlar için”
Yaşanan gerçek bir olayı konu alan eser, 1979 yılında Bilgi Yayınevi tarafından basılıp, 1986’da Can Yayınları tarafından yeniden basılmıştır. Ancak müstehcen unsurlar içerdiği iddiasıyla basımı 1986 yılında durdurulmuş ve hakkında toplatma kararı verilmiş; yazar ve yayıncısı hakkında dava açılmış; iki buçuk yıl süren davanın sonunda "sanat eserlerinin pornografik eserlerle aynı türden bir değerlendirmeye tabi tutulamayacağı" gerekçesiyle hem kitap hem de yazarı ve yayıncısı beraat etmişlerdir. Ayrıca Başar Sabuncu tarafından “Uzman Film” adına çekilen filme konu olmuştur. Kür’ün on beş yıllık çalışmasının ürünüdür.
Kitap üç bölümden oluşmaktadır bu bölümlerden ikisi bilinç akışı tekniği ile yazılmış, son bölüm ise kompeze anlatımla sunulmuştur. İlk bölüm; yargıç Faik İrfan Elverir’in gece yarısı düşünmeleri, ikinci bölüm; Melek’e hücrede gelenler, üçüncü bölüm; Yalçın’ın yazdıkları. Kür’ün de deyimiyle “ezen-ezilen-kurtarıcı” üçgeni. Ayrıca kitabın sonunda da Kür’ün savunması da yer almaktadır.
Hikaye: Melek küçük yaşta, zengin bir eve hizmetçi olarak gitmiştir. Evin sahibi yaşlı Hüsrev Bey gençliğinde aşık olduğu Fransız Bayan Josette’yi unutamamış. Melek’te ise adeta onu görmüştür. Melek yaşlı ev sahibi Hüsrev Bey ve onun dışarıdan getirdiği insanların cinsel şiddetine maruz kalır. Öyle ki Hüsrev Bey, psikolojik ve fiziksel şiddetlerine devam edebilmek için Melek ile evlenmiştir. Böylece ev- içi alan iyice dokunulmaz olmuş, Melek’in maruz kaldığı şiddet artarak devam etmiştir. Yalçın ise Melek’e çocukluğundan bu yana aşıktır ve onu yaşadığı bu hayattan kurtarmak istemiştir. Tabii bir de davayı gören muhakeme yetisini yitirmiş, taraflı bir yargıcın sözde adaleti…
Karakterler: Sayın yargıç Faik İrfan Elverir, kadın düşmanı, ön yargılı, paranoid düşüncelere sahip, çocukluktaki travmatik yaşantısının zalime dönüştürdüğü bir kişiliğe sahiptir. Sevgili Melek, çaresizliği sırtına hırka misali giyinmiş, edilgen, ezik, her türlü muameleye göz yuman, sorgulamayan, karşı koymayan bir karakterdir. Kendini kahraman ilan eden Yalçın, yalının bahçıvanının oğlu, Galatasaray’da okurken yaşadığı dönüşüm ile sol görüşü benimsemiş genç bir adamdır.
Her satırıyla beni şok eden, olduğum yere mıhlayan, ruhumu yoran bir kitaptı. Okurken sizi rahatsız edebilir. Bu eser Türk toplumunun tragedyası, sanatta “katharsis” tir. Okuyun, okutun! Sevgim üzerinize…
“Tık. Kalem kırıldı. Gözünü kırpmadı. Sanki kokumu duyuyor.”
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.