Arkadaşlar şimdi bu kitap hakkındaki genel görüşümü paylaşacağım sizinle.
Psikiyatristler veya bu alanla ilgili olan kişilerle alakalı ülkemizde oluşan çok yanlış bir algı var. İnsanların psikolojik destek almaları “delilik, aklını kaçırma” olarak görülüyor. Ya da normal bir birey bunun bilincinde olsa bile toplumsal değer yargılarımız farklı geliştiği için kişi çevresinin kendisine vereceği tepkiden korkuyor ve psikolojik destek almayı reddedediyor. Tabi bu düşüncelerim herkes için aynı illüzyonu göstermez. Sadece bu konu hakkında genel anlamda halkımız hakkında böyle düşünüyorum. Kaldı ki bazı evrensel duygular vardır ve insanların hepsi yaşam boyunca belirli dönemler de bunları yaşarlar. Herkesin ailevi sorunları, maddi-manevi sıkıntıları, evlilik gerilimleri ve arkadaşlık ilişkileri gibi birçok problem yaşadığı konular var. Lâkin eğer bunun taşıyamayacağınız kadar büyük bir yük olduğunu hissederseniz ve kendinizde olduğunuzdan daha farklı bir gelişme görürseniz mutlaka bunun üzerine durun. Kimse kimsenin kişisel hayatında olup bitenlere karşılık verdiği öfke ve sinir krizlerine kırıcı kelimelerine katlanmak zorunda değil. Kişisel hayatınızda yaşadığınız problemler eğer sizi fazlasıyla rahatsız ediyor ve işin içinden çıkılamaz bir hâle getiriyorsa mutlaka bir destek alın. Psikoloğa-psikiyatriste gitmek bu konuda destek almak AYIP DEĞİLDİR. Ayıp olan çevrenizdeki insanların bu konu hakkındaki zihniyetini değiştirememesi ve bunun çok kötü bir durummuş gibi lanse edilmesidir. O yüzden lütfen şartlar mümkün oldukça bunun üzerine gitmeye ve ruhsal anlamda kendinizi geliştirmeye çalışın. Şimdi size burda müthiş bir psikoloğun müthiş bir sözünü yazardım ama şu an babamın sözünü yazmayı tercih ediyorum
- İnsanı fiziksel çalışma değil kahır öldürür kızım.