Benim için tam bir hayal kırıklığı olan kitabın yorumuyla herkese selamlar. Brenda Novak kalemini severim. Klişe, daha önce binlerce kez okuduğumuz kurguları yazıyor ama ben böyle kasaba hikayelerinden hoşlanıyorum. Kitaplarını genelde eğlenerek okuyup ortalama bulsamda Umut Mevsimi benim için hiç olmamıştı.
Aslında yine bilindik hikaye. Yıllar önce kasabadan gitmiş kızımız Presley iki yıl sonra geri döner ve unutmadığı Aaron’la yeniden karşılaşır. Saklanan sırlar, aralarındaki çekim derken güzel başlayan bir hikayeydi aslında. Ama sadece başlarda...
Araya öyle bir şey sokmuş ki yazar benim asla kabul edemeyeceğim bir şeydi. Kabul etsem bile bunu yazar zaten bana yediremedi. Gözüme batıp aşırı itici durmasına sebep olmuş. Presley’in kız kardeşiyle Aaron’un abisi de evli bu arada. Ve Presley’in kız kardeşi Aaron’dan büyük bir yardım istiyor. Hadi bunun gereksizliğini kabul ettim diyelim. Ama bir yandan yardım için uğraşırken diğer yandan Presley’e Aaron’la olmaması için ikna etmesi çok iticiydi. Tamam genel olarak herkes birlikte olmalarını istemiyor ama kitabı okursanız neyin bu kadar kötü durduğunu eminim anlarsınız.
Keşke araya hiç böyle saçmalıklar girmeden klişe bir kavuşma hikayesi okusaydım. Bir de yazarın gereksiz her altı sayfalarca yazıp sonlarını -dan- diye bitirmesi yok mu? Cinnete gelmeme sebep oluyor.
Ne yazık ki ben hiç keyif alamadım. Bence bu sevdiğim o kasaba hikayelerine göre çok fazla gereksiz karmaşa yer içeriyord. Bu karmaşalarda benim hiç hoşuma gitmeyen durumlarlardan oluşunca ne yazık ki sevemedim.
·
169 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.