Okuduğum ilk Karen McManus kitabıydı ve beklentimin bir tık üstünde diyebilirim. Tabi bu yargıya kitabın son 100 sayfasında falan vardım. Başlarda doğrusu beni pek açmadı ve kitap hemen bitsin istedim. Kitap gerilim kategorisinde gördüm ama ben pek o gerilimi almadım. Ayrıca kitabın kapağında karakterlerin resimleri var, hiçte aklımdan geçirdiğim gibi kişiler değiller…
Milly, Aubrey, ve Jonah birbirlerini sadece bir iki kez görmüş ve birbirlerini hiç tanımayan üç kuzen. Bütün kitap bu üç kuzenin bakış açısından anlatılsa da başkarakterimizin kim olduğunu çok iyi anlıyoruz. Büyükanneleri bu üç karakterimizi yaz için oteline çalışmaya, tatil yapmaya aynı zamanda onları tanımak için bir fırsat olacağını düşündüğü bir mektup yollar. Buraya kadar her şey normal tamam ama bir gariplik var. Büyükanneleri yıllar önce bütün çocuklarını hayatından çıkarmış ve bir daha iletişim kurmamış. Şimdi ise birden torunlarına böyle bir mektup göndermesi abes kaçıyor. Tabi birde yıllar önce bütün çocuklarına gelen “Ne yaptığınızı biliyorsunuz...” mektubu var. Bu mektubun gizemini çözmek kitabın en heyecanlı kısmıydı.
Önce büyükanneleri hakkında konuşmak istiyorum. Daha kitabın ilk başında kendisinden o kadar hoşlanmadım ki… Sanki kendisi kraliyet ailesindenmiş hareketler sergiliyor, çoğu kişiyi, bence, sadece bakışları ve sözleri ile aşağılıyordu. Ayrıca kendisi hakkında kitabın ilk 200 sayfasında falan çok fazla bir şey okumadım, bu da merakımı iyice arttırdı.
Şimdi gelelim kuzenlere. Hepsi de birbirinden çok farklılar. Milly’in annesi Allison kitapta geçmişisini okuduğumuz tek kişi, geçmişte neler olduğuna dair küçük ipuçları bırakmış yazar bize. Milly her ne kadar dışadönük, konuşkan ve cesaretli biriyse Aubrey onun tam tersi. Yine de benim en sevdiğim karakter Aubrey oldu nedense. Kitabın sonlarına doğru bir karakter gelişimi görüyoruz bunlar beni mutlu etti. Jonah ise çok başkaydı. Hem sevdim hem sevmedim. Nötr bulduğum bir karakter. Kitabın tam orta yerinde ortaya çıkan ilk sır beni biraz şaşırttı ve hikayeye olan merakım daha da arttı diyebilirim.
Her bölüm bu üç kuzenin ve Allision’un bakış açılarından bölümler okusak da bazı yerlerde ben karakterleri ayırt etmekte zorlandım. Yani şöyle bölüm başlarında kimin hakkındaysa onun ismi yazıyor ama o kişiyi okurken sanki diğer karakterler araya girmiş gibiydi. Herkesi ayıracak belli karakteristik özellikleri bulamadım ben.
Gelelim kitabın sonuna… Kesinlikle beklentimi karşıladı. Ben hep okurken bir şeyleri tahmin etmeye çalışırım bu kitapta o kadar çok tahminde bulundum ki hiçbiri tutmadı. Bu yüzden sonu beni tatmin etti. Sadece sonu değil arada okuduğumuz çoğu sırrın açığa çıkışı beni şok etti. Diline gelecek olursam ben basit buldum. Zorlanacağınız birkaç bölüm olabilir ama onun dışında kolay okunan bir kitaptı. Çerezlik niyetine okunabilir.
·
135 Gösterim
2 Yorum
türçeden mi okudun yoksa ingilizceden mi? eğer türkçe çeviriden okuduysan nerden aldın hiç bulamıyorum da kitabı. Karen ın iki kitabını okudum ve bunu da hemen okumak istiyorummm
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.