Oblomovluk aslinda hepimizin içinde bir yerlerde yaşıyor.Oblomov karakterini okurken hayatta başrol olmayı değil ,seyirci kalmayi tercih eden bir insanın hayatını okudum.Çocukluğundan üzerine yapışan asilzadelik adı altında ailesinin koruma iç güdüsüyle ona yaklaştıklarıni zannederlerken , en büyük kötülük olarak hayata karşı savunmasizligi miras bıraktıklarını gördüm.Bu hikayede bu yaşamı tercih eden değil, tercih ettirilen bir karakterdi Oblomov.Hayatın yorucu karmaşasına girmektense kenarda hiçbir şey yapmadan, yorulmadan ,üzülmeden yaşamayı tercih etmişti. Aşk hastalığına tutulsa da tembelliği aşık olmasına müsade etmedi.Bir süre sonra o sorumlulugun bir insanin sevmenin sorumluluğunu da kaldıramadı.Gerçekten ince ,zarif bir insani temsil etse de hayat tembelliği ,bezmisligi kabul etmiyor.En son kendi hayatını kendi elleriyle soldurarak hikayeye veda ediyordu Oblomov.Gercekten insanın bir an durup hayatını sorgulayacagi içinde bir Oblomovun olup olmadığını düşündürecek bir kitap.Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar..
··
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.