Yılın ilk kitabı bomba gibiydi! Yazarın fareler ve insanlar kitabını da okudum tarzı olayları yansıtışı çok hoşuma gitmişti ama bu kitaba gerçekten bayıldım!
*DİKKATT! Yorumun spoiler içerir kitabı okumayanlar buradan sonrasının spoiler içereceğini dikkate alsın.
Tom Joad adam öldürme suçundan hapiste yatmış iyi halden erken çıktığında da ailesinin yanına dönüp rahat bir hayat yaşayacağını düşünmüş ancak "Büyük Buhran" dönemine denk geldiği için ailesiyle birlikte 12 kişi bir kamyona doluşup iş arayışıyla yola koyulmuş. İlk durakta dede topraklarından ayrılmayı kaldıramayıp vefat etmiş , ikinci durakta da nine. Noah bu yolculuğa dayanamayıp uzaklaşan ilk çocuk oldu. Casy adlı papaz da Tom'un suçunu üstlenerek aileden uzaklaştı tabi daha sonra yolları tekrar kesişti ve Tom onu öldüren polisi öldürerek yine kaçak duruma düştü. Tom'un baştan beri aileden uzaklaşmasına izin vermeyen annesi artık tehlikede olduğunu anlayarak onun kaçmasına izin verdi baş kahramanın böyle uzaklaşması beni şaşırttı açıkçası son sayfaya kadar geri dönmesini bekledim. Rose of sharon ismine bayıldığım talihsiz hamile kızımız önce gereksiz kocası connie tarafından terk edildi sonra bebeğini ölü doğurdu. Anne son ana kadar ailenin dağılmaması için çabalarken babanın kendisini takdir etmesi ve kıskansa da desteklemesi çoook hoşuma gitti ailede herkes annenin sözünden çıkmadı nerdeyse hiç. Ruthie ve winfield adlı 2 yaramaz çocuğun sürekli kitapta yer alması da aşırı hoşuma gitti aşırı gerçekçi yansımalar vardı çocukluğumu hatırlattı. En iyisi Ruthie'nin bisküvisini elinden almaya çalışan kıza abisinin adam öldürmesi ve kaçak durumda olmasıyla korku vermesi ayrıntısı tam çoçukluk işi! Kitabın sonunda huzura erişmelerini isterdim ama yarım kaldı gibi hissettim üzüldüm. Bu kadar çabaya en azından kuru bir ev haklarıydı. Göçmen işçilerin nasıl ezildiğinin biberir kanıtı niteliğindeki kitap kesinlikle tavsiyemdir çok akıcıydı.