Bir solukta okunacak ve sizi hikayenin geçtiği o kasabaya, o koğuşa götürecek bir kitap. Büyük bir keyifle okudum ve bitince neden bu kadar çabuk bitti diye üzüldüm.
(SPOİLER)
Kitapta en beğendiğim sayfalar doktor Andrey ve hasta İvan arasında felsefe üzerine konuşma bölümleri oldu. İvan doktora göre daha somut bakıyor olaylara ve yaşadıklarından yola çıkarak değerlendiriyor. Ama doktor okuduklarından edindiği bilgiler ile konuşuyor. Burda sorulması gereken soru şu galiba; çok yaşayan mı bilir çok okuyan mı?
Bence kitabın sonunda doktor yaşayarak öğrenmenin çok başka olduğunu deneyimliyor. Kitap keşke daha uzun olsaydı ve daha detaylı betimlemeler, anlatımlar olsaydı. Kitabı okurken çok beğenerek okuduğum Nietzsche ağladığında kitabı aklıma geldi hep. İkisini de okurken benzer duyguları hissettim. Altıncı Koğuş kitabını severek okuyan ve daha uzun bir serüvene tanıklık etmek isteyenlere kesinlikle İrvin Yaloom- Nietzsche ağladığında kitabını tavsiye ederim.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.