·144 syf.··Beğendi
···Okunma: 02 Ocak 2021 17:25 İnceleme yapmadan geçmek istemedim. Kitap hakkında konuşmak istediğim çok şey var. İnşaAllah kelimelere dökebilirim.
Rasim Özdenören’in okuduğum 2. kitabı bu. İlkini de; Çok Sesli Bir Ölüm’ü hayranlıkla ve bir sürü öğüt alarak bitirmiştim. Uzun bir zaman etkisinden çıkamamıştım çünkü kitabı bitirdikten sonra aileme bakış açım değişmiş, demek istediklerini anlamaya başlamıştım. Artık onlardan kaçmıyor söylediklerini dinliyordum mesela. Dönüm noktası kitabımdı yani.
Bu kitaba gelelim. Sanırım bu kitapta bir dönüm noktası olacak....
1979 yılında yazılmış. Ben okurken o dönemleri değilde şimdiyi hayal ettim. Hâlâ aynı çatışmayı veriyoruz. Değişen tek şey zaman. Ve bir arpa boyu yol almamışız. “Uğruna savaştığımız şeyleri fiilen vermedik ama zihnen verdik”. Klasik bir cümle bu. Birçok edebiyatçı yada düşünürde duyabilirsiniz. Bu kitapta yine bu görülüyor. Kitabın özeti bu cümle. Savaştığımız şeyler bir nesil sonrası için hiç oluyor. Hatta kendimiz bile savunmuyoruz savaştığımız şeyleri. Ne acı!
Kitap İki kısıma ayrılıyor. Gül Yetiştiren Adam ve Sitare’nin arkadaş grubu... Gençler doyum noktasına bir türlü ulaşamıyor, ‘ânı yaşayamıyor’ , bir kargaşanın içerisinde yuvarlanıp gidiyorlar. Bir amaç elde etmek istiyorlar. Kendilerini bulmak istiyorlar... Kendileriyle iç savaşta bazıları. Ben hâlâ bunun sebebini bulamadım. Gençler neden kendilerini bulamıyorlar?.. Bir müddet sonra kitap kahramanı sitare gibi oluyorlar. Hiçbir şey onları doyurmuyor. Sonunda tek bir şey doyuyor zaten...
Gül yetiştiren Adam’a gelecek olursam. Öyle güzel mesajlar, öğütler verdi ki, sitare’den çok onu okumak isterdim. Ona da kızgınım. Koca 50 yıl. Yarım asır. Birçok şey başarabilirdi. Tek başına olsa da. Yine de olsun. O, 50 yıl sonra güzel bir şey yaptı. Onun için sadece şu cümleyi söylemek istiyorum “Bütün uyuyanları uyandırmaya bir tek uyanık yeter”
Bizi uyandırdın Gül Yetiştiren Adam...
Kitap başlarda zorlayabilir olayları toparlayamayabilirsiniz ama bir müddet sonra her şey çözülüyor. Sürükleyici bir kitap. 50 yıldaki insan,çevre, yaşam değişimini görebilirsiniz. Yine kendi dünyamıza -kendi dünyamıza diyorum çünkü biz gençler içerisinde bir Gül Yetiştiren Adam var mıdır bilmiyorum- bir dış gözle bakmamızı sağlıyor.