Harika bir kitap ile karşınızdayım. Zülfü Livaneli’nin okuduğum ikinci eseri. İlki Serenad idi ve o da harika etkiler oluşturmuştu. Bu kitap da harika. Neden ara verdim, neden okuyamadım, erteledim hep… diye kendime kızdım çokça. Lakin bitti ve derin bir nefes aldırdı.
“Paris güzel bir salon, Londra güzel bir park, Berlin güzel bir kışla ama İstanbul güzel bir şehir’‘di.
Kitapta çok yere etiket yapıştırıp, çok yerin altını çizdim. Osmanlı’dan günümüze harmanlanmış bir hikaye. Birbiriyle zıt ama oldukça uyumlu karakterleri, düşündüren hikayeleri, güzel sonu ile tadından yenmez bir eser olmuş.
‘’İnsan bir şeyi yitirmeyegörsün, gerçek değeri o zaman ortaya çıkıyordu demek ki.’’
Kitabın konusuna gelirsek, paşa torunu olan Leyla'nın evini kaybetmesiyle günümüz gençleriyle tanışmak zorunda kalması,bu olayın ömründe çok fazla insan tanımamış olan Leyla için başta zor ama sonra keyifli hale bürünmesini ele alıyor. Tabi bunu yaparken değindiği karakterler, onların hikayeleri farklı dünya içinde de farklı dünyalara yol almamızı sağlıyor. Bunu yaparken aynı zamanda da bilgilendirmeyi ihmal etmiyor Livaneli.
‘’ama hayatta her şeye alışılıyor’’
Okunacak listenize eklemenizi tavsiye ederim^^
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.