Bir solukta kendi akışına sizi de çeken, imrendiren bir dostluk naziresi.. Nuri Pakdil ve Fethi Gemuhluoğlu'nun dostluğu.. Kitap her biri anlam derinlikleriyle dolu bölümlerden oluşuyor. Hayatta çeşitli dönemeçlerden geçtiğimiz zamanlar vardır ve bu zamanlarda bize yol gösterecek birileri var mı diye bakınırız etrafımıza. Özellikle yeni bir şehre, mahalleye, okula gittiğimiz zaman.. Ve uzun bir dönem burası bize ait olacaksa oraya ait hissedeceğimiz birilerine veya birine bağlanmaya ihtiyaç duyarız. Şayet bulabilmişsek hele de bulduğumuza değmiş de birisi ise hayat daha da yaşanabilir bir kıymete biner. Amacımıza, kendimizin en iyi versiyonu olmaya sımsıkı sarılırız. İşte bu eserde de üniversite okumak için İstanbul'a gelmiş bir gencin usta ile tanışmasına ve onda bıraktığı etkiye, ona kattığı hayat görüşüne, hayata tutunma sebebine ve onun gözünden Fethi Gemuhluoğlu'nun tabiatına kulak veriyoruz. Kitabı İsmail Erdoğan'ın kritiği ile birlikte okumak benim için farkına varmadığım kapıları araladı. Bazı bölümlerde 'İstanbul'da yaşamak ve imkanları değerlendirmek' üzerine yaptığı vurgular kendi başıma yaptığım yürüyüşlerimi, cami keşiflerimi, sokak boyu uzanışlarımı anımsattı. Ara ara dönüp bakacağım başucu kitaplarımdan oldu kendisi :)
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.