Kitabı bitirdiğimde hissetiğim şey tam da adı gibi: huzursuzluk. Ortadoğu gerçeklerini bir tokat gibi yüzünüze vururken karakterlerin dünyasında dağılacaksınız. Ben dağıldım. Bir şeyler yapmalıyım hissi hasıl oldu. Dünyada bu kadar kötülük, zulüm, işkence varken biz tatlı hayatlarımızda ne kadar ufak şeylerden şikayetçiyiz ne kadar küçük dertlerimiz var. Gündelik çabalarımız ne kadar boş. Karakterin hayatı sorguladığı ve her şeyi anlamsız gördüğü o bölümde ben de tam olarak böyle hissettim. Sürükleyici olduğu kadar can sıkıcı bir kitap. Belki de olması gereken budur. Livaneli’nin dili her zamanki gibi mükemmel. Okuyun, okutun.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.