Çağdaş Türk Hikayesi dersinin başından beri duygusal belirsizliği en çok hissettiğim öykü kitabı oldu Uzak Noktalara Doğru. Kitap iki bölümden oluşuyor, ilk bölüm "Perişanız Gecenin Karanlığında" ve ikinci bölüm "Uzak Noktalar". Duygusal yoğunluğu daha çok hissettirdiği için ikinci bölümü daha derin bir dikkatle ve daha severek okudum. Tema, genellikle geçmişte yaşanan küçüğünden büyüğüne tün tecrübelerin bugünün insanına getirdikleri ve bunun yanında duyulan ufunetli yalnızlık hissi. Kitabın başlangıcından itibaren her öyküde,neredeyse her paragrafta farklı müelliflerin eserleriyle benzerlikler kurdum kafamda. İlk hikayede bu benzetmeleri pek yaptığımı söyleyemem. Kitabın ikinci öyküsü olan "Yosun Tuttu Gözlerim"le birlikte, Latife Tekin'in "Sevgili Arsız Ölüm"ünü anımsamaya başladım. "Cemse Ölüyor" öyküsüyle birlikte bu anıştırma zihnimde daha da güçlendi. "Ormanın İçlerine Doğru"öyküsünde ilerlerken aklıma gelen eser "Robinson Crusoe" oldu. Öyküler yazılırken bu anıştırmalar düşünüldü mü yazar tarafından bilmiyorum, ama bana hatırlattı. Kitabın ikinci bölümünü tamamen bir hayal dünyası ele geçirmiş gibi. Muhayyile tasavvuru olmasına rağmen hepsi hayatın gerçekleri. İkinci bölümün başlarında Tomris Uyar öykülerini bile anımsar gibi oldum. Kitabın son öyküsü "Ben ve Poyraz" ise bana Sabahattin Ali'nin "Birdenbire Sönen Kandilin Hikayesi" öyküsünü hatırlattı. Kitapta genel olarak pek bir olay olduğu söylenemez,oldukça ucu açık ve Çehov denecek öyküler. Duygusal monologlar okumayı sevenlerin daha çok keyif alacağı bir kitap olacaktır. Kitabın geneline de karamsar bir hava hakim. Sık öykü okumayanlar için güzel bir tecrübe ve mola olacaktır:) 
Uzak Noktalara Doğru
Uzak Noktalara Doğru
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.