Okuduğum en ilginç kitap diyebilirim. Kitabın konusu güzel ama bazı yerler gereksiz uzatılmış
Cem hep babası ve ustası arasında karşılaştırma yapar. Babası ona babalık etmemiştir. Bırakıp gitmiştir. Mahmut Usta’yı babası yerine koymuştur. Mahmut Usta’yı öylece bırakıp gitmesi Cem’de sürekli suçluluk duygusuna sebep olur. Annesinin ona katil gibi bakması ve ustasının sürekli bilinçaltında kuyu kazması, ve gördüğü polisleri suçunu itiraf etmek istemesi suçluluk duygusundan kaynaklanır. Freud’un her erkeğin babayı öldürme isteğine değinilir. Ve kitabın sonunda Cem’i oğlu Enver öldürür. Cem’in babası onları bırakıp gittiği için babayı öldürme hikayeleriyle hep meşgul olur. Cem suçu araştırmanın yanlış olduğunu suçluluk duygusundan başka hiçbir şey vermeyeceğini düşünür. Müzede gördüğü Şehname’de Rüstem’in Sührab’ı öldürdükten sonra oğlu için ağladığı resim yine aklına Mahmut Usta’yı getirir. Mahmut Usta’yı babası olarak görür. Şehname’de, baba-oğul duyarlılığı çok yoğun ve içtendir. Cem’in babası daha küçükken onları bırakıp gitmiş. Bilinçaltında hep bir baba özlemi, babaya kızgınlık var. Aynı şekilde oğlu Enver de babası tarafından bırakıldığını arayıp sorulmadığını düşünür. Mahmut Usta ile hep babası arasında sürekli bir karşılaştırma yapar. Mahmut Usta’yı babası yerine koyar. Kitapta Hz. İbrahim’e de değinir. Hz. İbrahim’in çocuğunun olmaması ve Allah’a dua edince çocuğunun olması ve onu kurban olarak vermek zorunda kalması da baba ve oğul arasındaki ilişkiyi anlatır. Kitapta hep ya baba katili bir oğul ya da oğul katili baba vardır. ( Korkunç İvan Oğlunu Öldürüyor, Hz İbrahim, Rüstem ve Sührab ve Oidipus hikayeleri) Oidipus’un etkisiyle Mahmut ustanın öldüğüne otuz yıl inanır. Babasız çocuğun babasını görme ve tanıma merakı vardır. Oidipus hikayesine benzer sonu. Cem de Oidipus gibi babasının yattığı kadınla yatar ve Oidipus’un babasını öldürdüğü gibi oğlu tarafından öldürülür. Kaderinden kaçamaz
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.