Kime Anlatsak Kederimizi
Çehov'la askerdeyken tanıştım. Henüz atış yapmayıp nöbet tutmaya başlamadığımız güzel zamanlardan birinde kantin binasının köşesinde sessiz bir alanda okuduğum Çehov kurgusu ve karakterleri bana Moskova kadar soğuk gelmişti, ısınamamıştım. Ancak geçen hafta okuduğum bu kitaptaki biri uzun beş öykü, alabildiğine dil bilgisi yanlışlarıyla dolu bir tercüme olmasına rağmen Çehov'a dair intibamı tamamen değiştirdi.
Bu beş öykü içerisinde beni en çok saran öykü, kitaba ismini veren öyküydü. Öyküde büyük bir acıyı içinde sürükleyen bir arabacı ve onun bu acısına duvarlar gibi sağır kalan halkın farklı kesimlerinden müşteriler vardı. Öykü boğazımda bir yumru olarak kaldı.
Diğer dört öykü içindeki uzun öykü olan "Bozkır" öyküsü bir çocuğun bir eşiği atlayışını anlatan bir yol hikâyesiydi. İlk öyküyle son öykü oldukça eğlenceliyken kalan bir öykü diğer öykülerin yanında sönük kaldı.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.