Gece saat iki oldu ve hâlâ uyuyamadım. Bunda akşam bitirdiğim kitabın içimde uyuyan bir takım rahatsız edici duyguları ortaya çıkarması en büyük etken. Kahramanın içinde bulunduğu durum ve onun psikolojisi tıpkı en derin kabuslarımızdan fırlamış gibi. Neville çaresizliğe battıkça çaresizliğe battım ve ikileme düştükçe ikilemden çıkmak için çözüm yolu aradım. Korkuları, kuşkuları o kadar gerçekçiydi ki bocaladım. Aslında içimizde her zaman var olan korkular ve kuşkular, kabuslara konu olacak cinsten... İlkel ve yalın hisler, insanlığın başından beri peşimizi bırakmayan o buhran... Bu denli etkileyici ve karamsar anlatılamazdı.