çünkü görebilene her kayıp bir kazançtı.. çünkü kaybı çok olan ve başarmaktan başka çaresi olmayanların azmi de sabrı da daha fazla oluyordu.. ve kayıplarını unutmayan insanlar kazandıklarına daha
özenle sahip çıkıyordu.. bu da bir tecrübeydi ve tecrübe en büyük kazanımdı.. çünkü tecrübe sadece hataların değil, iç acıların da toplamıydı..
Özlem, Bahar başında esip geçer gibi görünen kar fırtınasıdır; ama sanki her bir tanesi donup kalacak, hiçbir zaman erimeyecek gibidir.
Özlem, gelip kalır. Özleyen özleneni yeniden görebilene dek, her şeyi kaplayan, aklaştıran tipi gibidir: bastıran, görünmez kılan...
Gelir ve kalır.