Bir insan başka bir insanla yaşamı boyunca ancak bir kez böyle konuşabilirdi ve tıpkı kuğu efsanesinde kuğunun yalnızca ölürken şarkı söylemek üzere kalın sesini tek bir kez duyurması gibi , ardından sonsuza kadar susardı.
Burada bir insan, yüreğinden parça parça yaşamını alıp çıkarıyordu ve ben çocuk,o gün dünyevi duyguların hayal dahi edilemez derinleriyle ilk kez göz göze geliyordum.