Gül der ki yüzüm yüzlerden güzelken
Ezer suyumu çıkarırlar bilmem neden.
Bülbül de şöyle der ona sanki içinden;
Bir yıl dert çekmeden var mı bir gün sevinen?
ey güzel, sen ki bana derdi derman edensin;
şimdi: çekil önümden, diye ferman edersin;
senin yüzün canımın kıblesi olmuş bir kez;
ne yapsın, kıble mi değiştirsin bu can dersin?
