Abdullah Harmancı'nın öykülerini, bir Konyalı olarak keyifle okurken; denemelerinden de aynı lezzeti aldığımı söylemek isterim. Denemelerde çokça Konya olması sebebiyle, bahsi geçen mekanlardan farklı zamanlarda geçmiş olmak çok güzel bir his.
Bazı parçalardaki melankoli, karamsarlık, geçmişe özlem, geçmişin pişmanlığı; cümlelerde kendimi bulmama neden oldu.
Yaş ilerledikçe mazi bir pişmanlığa evriliyor. Daha iyi yaşasaydım, daha güzel yaşasaydım, daha doğru yaşasaydım, daha dolu dolu yaşasaydım, daha yavaş yaşasaydım... diye diye acıtıyorsunuz kalbinizi.
edebiyat zevkine güvendiğim birkaç dostumun tavsiyesiydi güray süngü. çok kıymetli bir dostumdan hediye "az kalan gölge" de okuduğum ilk kitap oldu güray süngü'den.. kitabı çok sevdim.
karakterinde ve yaşadığı çıkmazlarda kendimi bulduğum osman'ın sonu keşke bu kadar hazin olmasaydı. mütemadiyen, ya benim sonumda osman'ın sonu gibi olursa diye düşündürdü... yazarın rahat üslubu, kitapta kurduğu dünya ile çok güzel bir uyum yakalamış. asla ait olamadığı bir dünya ve gerçekleşebilmesi için çabaladığı hayalleri..
Az Kalan GölgeGüray Süngü · Ketebe Yayınları · 0465 okunma