İnsan fıtratı itibariyle âcizken, sürekli başkalarıyla dayanışmaya, onlarla iş yapmaya mecburken yine de bağımsızlık ve teklik hissi taşır. Mutlak kudret sahibi, yardımlaşmaya ve dayanışmaya hiç ihtiyaç duymayan yüce Allah'ın hakiki bağımsızlığının insan ruhuna düşen bir gölgesidir bu his.