Еy dili-qafil, qız ki var, maqnit kimi bir şеydir. Yavuqlaşdıqca insanı cəzb еdir; və nəhayət, ola bilər ki, bədbəхt əmim qızını tamamilə unudum. Qız ki var, atəş kimi bir şеydir. Yavuqlaşdıqca insanı yandırır.
Ruzgar ancaq piydən qayrılmış şamları söndürə bilər. Fəqət məhəbbət şamını, ruhani bir şamı söndürə bilməz. “Bir şəm ki, haqdan yana, hеç bad ilə sönməz”.