İnsanların kendilerini en güvende hissettikleri yerler genelde evleriymiş eh bu bir klasik, tabi herkesin evi farklıdır :) bazen kendimi evsiz kalmış sokak kedileri gibi hissetsem de kitaplarımla vakit geçirdiğimde bu duyguyu kendi içimde yok ediyorum yada içimdeki duygulardan kısa süreliğine kaçıyorum ve bu da hoşuma gidiyor, sanırım burayı artık bu tür yalnız zamanlarımda vakit geçirmek için "gerçeklikten kaçış" olarak kullanabilirim buradaki bazı insanların düşünce yapıları ve ilgi duydukları alanlar beni bir evden daha güvende hissettirmiyor değil, herhangi bir yerde, bir mahallenin bir evinde veya dışarda dolaşırken birilerinin sizinle aynı fikirde olduğunu bilmek -özellikle etrafınızdakilere kendinizi açıklamaktan yorulduğunuzda- bunu bilmek ayrı bir mutluluk bir ağlama veya o kişiye sarılma isteği uyandırmıyor mu? boğazınız düğümlendiğinde yine o kişi sizi çok iyi anlıyor.. 🥲 Goethe'nin dediği gibi "bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay birşey değil." Bence birilerini anlayabilmek üstün bir yetenek, heleki bizleri anlayanların değerlerini bilmek ayrı bir yetenektir..