Gül
@gulmavisi
Aşkı kelimelerle anlatmaya çalışmak onu katletmektir.!!
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
hiç uyku girmiyor gözüme biliyor musun ? bilmiyorsun. ben senin hayalinle yaşarken sen başka hayaller kurmuşsun. sana çok bağırdım ama sen bana sağırdın. elbet bir olur yolumuz çıkardı. bir ağlar bir gülümserdik. Bu denli birbirimizden uzak kalmamız şartmıydı hayır bu ilişki bunu hak etmedi yolumuza koyduğun taşlar devirdi bizi. Herşeye rağmen sana bir şey demiyorum. Kalbime kurup yıktığın binaların enkazını taşıyorum şimdi umarım mutlusundur. Sana darıldım kalbim sana darıldı yapmamalıydın beni senden bukadar ayrı bırakmamalıydın acıyor her bir yanım oysaki bunu hak etmiyorum vesenin anlamak istemediğin ne biliyormusun sevgiyi gerçek kılan şey mücadeledir sevdiklerini kadere bırakamazsın….
Çok emek verince, çok çabalayıp kendini paralayınca daha iyi olur sandım her şeyi... Fakat bazen çok çabalamanın boşa kürek çekmek olduğunu geç öğrendim! Oysa bazen düşünmek gerekliymiş sadece, başka bir pencereden bakmak gerekirmiş dünyaya... En kötüsü de ne biliyor musun,
B E L İ R S İ Z L İ K...
Insanı asıl delirten ve karanlığa hapseden şey belirsizlikmiş! Çünkü sonunu bilemediği yollarda kayboluyor insan. Bazen önünü görebilmek en büyük savaşları kazanmaktan bile daha önemliymiş.. .
Bir gün hiç hesapta yokken biri çıkıyor karşına ve onu çok seviyorsun. Aslında durduk yere başına iş alıyorsun ama bilmiyorsun...
Sonra yüreğini açıyorsun ona. Korkularını anlatıyorsun, zaaflarını, zayıf yanlarını gösteriyorsun... Çünkü öyle eşsiz görüyorsun ki onu sanki tüm korkularını, yaralarını iyileştirecekmiş gibi hissediyorsun. Yarana yama olsun istiyorsun...
Seviyorsun işte! Canın gibi hem de belki de daha öte... Güveniyorsun.. .
Gün geliyor içini açtığın, yaralarından bahsettiğin, iyileştireceğini sandığın, güvendiğin o insan yeni yaralar ekliyor sana...
Yeni acılar, yeni yarım kalışlar...
Kalbin kırılsa geçer belki. Ama kırılacak bir kalbin bile kalmıyor.. .
Üzülmek, kırılmak, sevilmemek falan sorun değil. Bunlar geçiyor, insan bunlara alışıyor, kabulleniyor...
Kötü olan ne biliyor musun?
Eğer gerçekten çıkarsız, karşılıksız sevdiği halde böyle parçalanınca kalp, bir daha böyle güzel sevemiyor.
Çünkü birine güvenmek kolay değil!
O bizim en sevdiklerimiz yalnızca sevgimizi değil, sevgiye olan güvenimizi de çalıyor.
Aslında onlar affedilmeyi en çok da bu yüzden haketmiyor.. .