Bu kitabın üzerine ne okuyabilirim ben şimdi diye düşünüyorum. Yazarin kalemini çok sevdim, 800 kusur sayfa olsa da hic uzatilmis bir bolum gelmiyor gozume düşününce. Karaktelerin gözünden ayri ayri yazdığı şeyleri özellikle çok sevdim. Fav karakterim Harold..abim benim be koca yürekli abim.. İçimde ağrıyan bir şeylerin varlığını hissede hissede, yok daha neler diye diye okudum. özellikle sonlara doğru öyle büküldü ki duygularım, Jude karşımda olsa birlikte bi iki gün geceli gündüzlü ağlasak diye geçirdim içimden kvjslvlslfjrj..hüngür şakır bitti çok şükür. (İki ay sürdü neredeyse) iki kere basladim üçüncüde artık bir şahsiyet meselesi olmuştu ve bitti.
MFÖ - Ele Güne Karşı. Jude'a armağandır.. ;'(
Çirkin olduğunu biliyordu. Yıpranmış olduğunu biliyordu. Hastalıklı olduğunu da. Ama bir garabete dönüştüğünü hiç düşünmemişti. Halbuki dönüşmüştü artık. Hayatının yazgısıydı bu adeta: Her geçen yıl kötüleşecekti, daha mide bulandırıcız daha berbat bir hal alacaktı. Her yıl insan olma hakkı azalacak, gitgide insanlıktan çıkacaktı. Ama artık umursamıyordu, umursayacak hali yoktu.