Ama bu lanetli yerde bile, içimde öfke, korku ve kin kaynarken bile hâlâ kendimi sihirli hissetmiyorum.
Kendimi güçlü hissetmiyorum.
Vazgeçilmiş hissediyorum.
Önümdeki yılı, bilinmezliği düşünürken çenem titremeye başlasa da yüzüme boş bir gülümseme yapıştırdım; bana düşen rolü oynamaktan ve belki geri dönüp evlenmekten, üremekten ve ölmekten mutlu olacakmışım gibi.
Ama hepimiz geri dönemeyeceğiz… tek parça halinde değil.