En çokta konusu itibari ile fazlası ile saygı duyulması gereken bir kitap. Çok fazla metaforun olduğu ve bunu tadında ve yerinde yapan bir yazar. Çok daha erken tanınmış bir yazar olması gerektiğini düşünüyorum. Kahramanın kendisi yazarın kendisi de olabilir. Çünkü kahramanın adı Emre. Bu isim benzerliği bence tesadüf değildir. Yazar travmalarla dolu bu konuyu hikayelestirirken yapmaya çalıştığı şey aslında mesajlarla dolu bir gerçek. Eğer başını oksamayacaginiz bir çocuk dünyaya getireceğiniz varsa getirmeyin demek istiyor. Daha kitabın başında anlattıkları sizi kahredecek. Ve kendinizi kahramanın babasından nefret ederken bulacaksınız.
Domates yetiştirir gibi çocuk yetiştiriyorlar, gübresini, suyunu ver yeter. İyi de bozulduğumuzda domateste olduğu gibi salçamızı yapamıyorlar. Yazık değil mi bu doğmaması gereken ama doğan çocuklara?
Tüm babaların böyle olmadığını biliyorum. Biliyorum çünkü çocuğu üşümesin diye kalbini kömür sobasında yakacak adamlar tanıdım. Kızı istedi diye gökten yıldız toplayan babalar da.