" Demek ki Herr Müller olumlu duygulara dair her ifadeyi bir güç gösterisi gibi algılıyor. İlginç bir düşünce: Ona yakınlaşmayı imkansız kılıyor. Başka bir yerde, sırlarımızı bilen ve duygu dolu anlarımıza şahit olan kişilere karşı nefret besleriz, diye yazmış. O anda istediğimiz şey anlayış değil, duygularımızın hakimiyetini yeniden ele almaktır."
" Hayatımızda, çok yakın olup da hiçbir şeyin aramıza giremeyeceği bir zaman oldu, bizi sadece küçük bir köprü birbirimizden ayırıyordu. Sen tam üzerine basmak üzereyken sana sordum : 'Köprüyü aşarak yanıma mı gelmek istiyorsun ? - Sense daha fazla gelmek istemedin; Sana tekrar aynı şeyi sorduğumda ise sessiz kaldın. O zamandan beri aramıza bizi birbirimizden uzaklaştıran, birbirimize yabancılaştıran dağlar, çağlayanlar ve daha neler girdi; artık bir araya gelmek istesek de gelemeyiz. Şimdi o küçük köprüyü düşündüğünde söyleyecek söz bulamıyor, hayretler içinde kalıyor, hıçkırıklara boğuluyorsun."
' Her şeyin derin olduğunu düşünmek kötü bir özellik. İnsanın sürekli olarak gözlerini kısmasına neden oluyor, sonunda da isteyebileceğinden daha fazlasını buluyor insan.'
" İnsanın kendisini sorgulamasından daha kutsal ne olabilir? Benim felsefi çalışmalarım bazılarına göre kuma yazılmıştır. Benim görüşlerim devamlı kayma halindedir. Ama granite yazılmış cümlelerimden biri şudur: 'Kimsen o ol.'