Şimdi şöyle düşünün: Bir kâğıt iki liradan 40 liraya çıktı.
iki liraydı bundan iki yl önce. Bunu alan iki liradan almış,
üç liradan almış, dört liradan almış. Sistem nasıl işliyor onu
anlatayım size:
🔥**Bir zamanlar halka güç veren karşı kültür idealistleriydiler. Bugün ise açgözlü tekelciler haline geldiler. Devlet tarafından herhangi bir şekilde dizginlenmektense demokrasimizi yok etmeyi tercih
Reklam
Adamın biri 95 yaşındaki annesini fırından aldığı ekmeğin şeklini beğenmedi diye bir başına bırakıp terketmiş( O yaşta kadını ekmek almaya göndermesi bile çok kötü hissettirmeye yetiyor). Vefasızlığın vebalini somun ekmeğin sırtına vurmuş anlayacağınız. 20 gündür bekliyormuş , dön diye yalvarıyor. Annesi-oğluna-yalvarıyor-dönsün-diye. Başka kimsem yok ondan başka, diyor. O da yokmuş , haberi yok garibimin. Bu dünya beni her gün, gittikçe kahrediyor . Sana ne be adam diyecekler, öyle olmuyor. Denize bakınca engin mavisi iyi hoş ama tuzu da var bunun. Ne yapsanız yakıyor genzi. Böyle bir dünya için gençleşmenin, ölümsüzlüğün yollarını arıyorlar bir de. Çok yaşamam ben .
2 il əvvəl onu ilk dəfə görəndə həmişəki kimi özümü itirmişdim. O gün bu dünyadakı ən haqsız, ən ədalətsiz mübarizənin kişinin gücü ilə qadının gözəlliyi arasında olan mübarizə olduğunu anlamışdım...
Sonradan düşünəndə gəlib gözümün önündə dayanır, kişi dünyasında verdiyim savaşlar, bəzən ağılla, bəzən güclə, bəzən isə iradə ilə qalib gəldiyim mübarizələr. Amma onun gözəlliyi ilə olan mübarizəm bunların heç birinə bənzəmədiyi kimi, nəticəsi də bənzəmədi. Mən bu günədək uda-uda gəlmişdim halbuki.
Bənzətmələri bir kənara qoyub öz ruhuma baxsam da dəyişən heç nə olmur. Nə oxuduğum kitablar çatdı köməyimə, nə qan tər içində çıxdığım idmanlar, nə ağlım, nə də iradəm. Heç biri bəs eləmədi. Qurduğum bütün o möhkəm xarakter də bir baxışın qarşısında aciz qaldı.
Düzü istəyirdim bu məğlubiyyət biraz pisimə gəlsin. Axı mən də özümü yetişdirənə qədər kifayət qədər yorulmuşdum, əziyyət çəkmişdim. O da insandı nəticədə... necə olur ki, insan bir cüt gözə, qaşa, bir gülüşə, bir baxışa yox olub gedir? Amma qəribəsi odur ki, pisimə də gəlmədi. Gəlmir hələ də))
Ona ilk dəfə görəndə biraz da özümə yazığım gəldi. Çünki içimdə bildim ki, bir gün onu unutmalı olsam, buna bir ömür də çatmayacaq. Təxminən hesablamışdım hətta)) Hardasa 95 il lazım idi ki, mən o üzü yaddaşımdan silim. Yəni ömür çatmazdı onu unutmağa...
Puan vermedi·128 syf.·
2026 10. kitabı
"Kişinin kendine ettiğini, edemez kişiye hiçbir fâni." Mevlana (s. 69)
Bozuk Satıh 
Adnan Bülent Baloğlu Hoca'nın, Diyanet Aylık Dergi'sinin 'Büyüteç' köşesine yazdığı on beş
İskenderiye
Dünyayı değiştiren şehir
İslam Issa
Antik Mısır’da domuz yemek yasak. Pis hayvan kabul ediliyor. Yoldan geçen biri domuza dokunursa nehir yıkanması gerekiyor hem de elbiseleriyle. Domuz
Reklam
Reklam