#durdinle
Her geçen saat gün batımı aslında.
Güneşini kaybeden de var.
Yıldızına kavuşacak olanda...

Manasız Özne
"Hüzünler var dilime dolanmış...
Gün aşırı yalnızlıklarında yorgun düşmüş şiirler ayaklanmış çoktan.
Şehrin gölgeler düşmüş kaldırımlarında bir yangın yerine dönmüş hatıralar..
Kan uykusundan uyanmış keşkeler inlemekte,
Kızıl saçlı bir kadın gibi susan gün batımı çığlıklarında bin keder yüklü yine...
Ve aşk ne zaman taşsa yüreğimden ben
Yüklemi üçüncü tekil şahısken ben manasız bir özne...
Tozu dumana katsam,
kıyameti koparsam kaderin her satır başında,
idam edilmiş şiirlerde...
Nafile...
Kafesini elleriyle örmüş bir avcıyım ben...
ölüm misafir olup kapıma gelse
manasız bir cümle söylenmemiş...
Ruhuma çöreklenmiş hüznüme..."

lilâ, bir alıntı ekledi.
19 May 22:13

Süt bardağının içinden bakıyordu gün batımı

Temmuz Gelincikleri, Sylvia Plath (Sayfa 14 - Artshop Yayıncılık)Temmuz Gelincikleri, Sylvia Plath (Sayfa 14 - Artshop Yayıncılık)

Ben Seni Seviyordum
Sana uzak kentlerden birinde zamanın bı yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi..
Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi..
İnsan her gün anımsar mi aynı gözleri..
Seni seviyordum ve senin haberin yoktu..
Saçlarını izliyordum uzaktan kulağının arkasına düşüşü ve burnun!
Herkesten başkaydı işte..
Güldüğün zaman yukarı bakardın yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı..
Ne güzeldiler..
Sen bilmiyordun ..ben seni seviyordum.
Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler.
Duvarlara ,vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu..
Geri dönüyordu çoğalarak..
Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi..
Herşeyi erteleyişim oluyordun ,kalp ağrısı oluyordun
Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun.
Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk
Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk
Ve bazen tekin olmayan suların üstünden atliyorduk.
Cesurduk!
Ufuk çizgisi hep maviydi, gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller..
Ben seni seviyordum ..sen bilmiyordun..
Sevinclerim oluyordun ara sıra sen yine bilmiyordun..

Sonra herhangi biri oldun.. bütün sevinclerim bittikten sonra
Yağmurlar yağdı serin haziran akşamları
Derken bir gün uzaktan gördüm seni.
Saçların bana inat başın herşeye meydan okuyarak
İşte yine aynı!
Kalbimi acıttın her zaman ki gibi..
Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun..
Şimdi bunları anlatsa sana birileri,
Kim bilir..
Ya da boşver
Bilme en iyisi...

İclal Aydın

Dizlerime yattığında
Hızla akarken kanım
Büyümüştü damarlarım
Eriyordu avuçlarım
Gözyaşlarınla yanmış

Çelimsiz bacaklarım var
Sıska bir gövdem
Ama yüreğim senle kaplı
Öyle güçlü duruyorum ki
Dünya omuzlarıma dayanmış

Isıtmakla kalmıyorsun
Gözlerim kamaşıyor
Ufuk çizgisi alev alev
Öyle bir gün batımı ki
Sanki gülüşünle boyanmış..

Sidar, bir alıntı ekledi.
14 May 18:31 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Ah be Küçük Prens! İşte böyle yavaş yavaş anladım senin küçük hüzünlü dünyanı. Uzun zaman boyunca, eğlenmek için sadece gün batımlarının tatlı dinginliğinden başka bir şeyin olmamıştı.Bu yeni ayrıntıyı dördüncü günün sabahında bana söylediğin zaman öğrendim:
-Gün batımlarını çok severim.Hadi gidip bir gün batımı izleyelim...
-Ama bunun için beklememiz gerek...
-Neyi bekleyecekmişiz?
-Güneşin batmasını.

Küçük Prens, Antoine De Saint-Exupéry (Sayfa 28)Küçük Prens, Antoine De Saint-Exupéry (Sayfa 28)
Müjgan, bir alıntı ekledi.
13 May 00:31 · Kitabı okudu · 8/10 puan

"Ben Naass; gün batımı ile gün doğumu arasında, karanlık denizlerde babamın umiyak'ında doğmuş bir kabile reisiyim."

Bir Kuzey Macerası, Jack London (Sayfa 19 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)Bir Kuzey Macerası, Jack London (Sayfa 19 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)

Bilmez olur muyum hiç :)
Kırmızı dallar, göğe uzanır çitler
Yıldızları birbirinden ayıran
Bilmez olur muyum hiç, mutluluk da bir gelişmedir
Yaşarken olsun, ölümle olsun, sonu ayrılığa varan
Ey gün batımı! benden duymuş olma bu yakınmayı
Bir gül bana kendini kopardı verdi
Daha dün akşam, daha dün akşam.

...Edip Cansever...

özlememeyi seçiyorum... güzel gün batımı gibi kal aklımda... ama her gün değil unuturum zaten....