Sılaּ ֶָ֢.

Sılaּ ֶָ֢.
@gypsisila
nev'i şahsına münhasır
Zambaklar Çiçek Açtığında
8/10
·137 syf.··
2025 7. kitabı
Okumayanlar için belki Spoi olabilir buna dikkate alarak okumanızı tavsiye ederim. Bir paylaşım üzerinde görüp merak ederek alıp okudum, yazarın anlatım biçimi duygularımla eşleşen cümleleriyle beni fazlasıyla etkiledi.Duyguları iyi kötü ayırmaksızın çok güzel ifade etmiş. Sonunda hep demirle olup olmadığını merak ettim, her zaman hayal ettiğimiz mutlu sona sahip olamayacağımızı bir kere daha anlamış oldum. Bazı şeyler nasiptir ve böyle olması bizim için en iyisidir. Belkide mutlu son kendimizin tamamen fark edip yanımızda olmaktır, belkide asıl mutluluk insanın kendisidir.
Duygu ve Düşünce
Zambaklar Çiçek AçtığındaEdanur Döğer · Elpis Yayınları · 202478 okunma
Reklam

Sılaּ ֶָ֢.

, bir kitap okudu
8/10
·137 syf.··
2025 7. kitabı
Edanur Döğer
6.7/10 · 78 okunma
Zambaklar Çiçek Açtığında
Çoğu zaman anlam veremiyordum neden benim onlara verdiğim sevginin yüzde birini bile bana vermeyen kişilere kalbimi kaptırdığıma. Sevmek istemiyordum beni sevmeyen insanları. Sevmek istemiyordum benim onları merak ettiğim gibi ne yaptığımı, neler hissettiğimi merak etmeyenleri. Sevmek istemiyordum ben onları çok özlerken onların zihnine bile uğramadığım kişileri.
Sayfa 68·Kitabı okudu
Alıntı
Zambaklar Çiçek Açtığında
Neden her yaşadığın olayda en büyük destekçin kendin olabilecekken sana sırtını dönen ilk kişi sen oluyorsun? Sevgili günlük, Kendimi bir kez daha yeniden keşfediyorum ve umarım bu yolculuğun sonunda her zamankinden daha çok kendisiyle barışık bir kız hâline gelirim. Gelemezsem de sorun değil. Çünkü hayatım sona erene kadar, her zaman yeniden deneyebilme diye bir seçeneğim var.
Sayfa 60·Kitabı okudu
Alıntı
Zambaklar Çiçek Açtığında
Kendimden șüphe ettiğim, güzel olmadığımı ve bu yüzden kimsenin bana ilgi duymadığını düșündüğüm zamanlardan... Olduğum insanı sevmediğim, baktığım zaman aynada gördüğüm kişiyi beğenmeyeceğimi düşündüğüm için aynalardan kaçındığım günlerden... Sevdiğim çocuğu her gün sevgilisiyle gördüğüm ve hiçbir şey diyemediğim için içimde büyüyen duygu ve acı yığınından... Kendime senelerce verdiğim ruhsal ve fiziksel zararlardan korkuyordum. Bu korkular; geçmișten heybeme atarak getirdiğim acılarım, hislerim ve travmalarımdan kaynaklanıyordu. Onların șimdiki beni ben yapan parçalarım olduklarını biliyor ama onlarla barşmak için kendimde güç bulamıyordum.
Sayfa 13·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam