hakan gökhan

hakan gökhan
@hakangokhan2
kendi içindeki hapishaneden kaçmaya çalışan bir ölümlüyüm
öğretmen
unıverty
turkey
Mart 2025 tarihinde katıldı
Çelik Fırtına** Bir sabah güneşle yırtıldı sis, Toprak titredi dipsiz bir iniltiyle. Koştuk... Kan, barut, çığlık – Sonra ansızın sessizlik. Bir kuş öter şimdi bomboş ovada, Yalnız rüzgâr savurur Kırık kılıçları ve unutulmuş Bir çocuk ninnisini...
Reklam
Son Nefes Bir ah çektim, rüzgâr aldı götürdü, Yarım kaldı son sözüm, dudakta öldü. Gözlerimde hâlâ o son bakışın, Acıyla yoğrulmuş, karanlık akşamın... Bir mezar taşıdır artık tenim, İçinde yangınlar söndü, bitti ömrüm.
Kadın Gözlerinde bin umut, Sözlerinde derin hüzün. Yüreği ateş, rüzgâr, su, Kadın; Hem sığınak, hem sonsuzluğun izi...
*Kırık Kalbin Sessiz Çığlığı** Bir yara ki kanar gizlice, Acılar sarar gece gece. Gözyaşım kurur rüzgârında, Hatıralar yakar içimde. Duvarlar duymaz feryadımı, Zaman sarmaz bu yarayı. Bir avuç hüzün, bir ömür sızı, Taşırım sessizce bu kırık izi. Umutlar soldu, güller döküldü, Gökyüzü bile artık gülmüyor bana. Acı, en sadık yoldaşım oldu, Ve yüreğim... Ah, yüreğim kanıyor yine!
Doğan hocanın güzel bir alıntısı
Reklam