Hakan ARABACI
@hakanicabara
Sadelikteki zarafet
Şu anda okuduğu kitap
Dön çehreni
Öperek sarıldığın kasvetli varlığınla
Yak kendini
Dön kendini
Seni ve bileni seni
Sev çehreni
ve dahi kendini
Müphem bir sessizlik yüklenmiş havaya
Gözünden gönlüne
Gönlünden gönlüme
Gönüllerden O’na
Gülümsüyor yüzümüz
Namütenahi bir sevdanın okşamasıyla
Yak kendini
Dön çehreni
Sev kendini
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çağlar ötesinde açan bir çiçek
Gözlerin tüm zehrini boşalttığı
İçlerin en içe aktığı
Elbet bir gün gelecek
O kutlu geceyi çağırıyordu
Kumarbazların gözündeki şeytan
Katillerin gözündeki katil
Sessizlerin gözündeki sessiz
Zalimlerin gözündeki zalim
Evet galiba anladım
Benim
Değerini gördüm yaşamanın
İçine kadar her hücremin
Sessizce var olmak istedim
Yine de olamadım
ya da oldum da
Kimsecikler bilmedi
Öyle değil mi
Yaşamak
Nasıl yaşamak
Ne diye yaşamak
Ne hissederim
Ne hissettiririm
Sessizim
Kimin umrunda ki çocuk
Bu alemden bir ben geçti
Giderken öten o içli derdimiz
Yarayla bezenmiş ruhumuzu çağırıyordu
Biliyordu ki
Merhem olan yaraya, yalnızca dertti
Geri çevirdin
Uzattığım elimle hayallerimi
Savundun kendini
Hakim değildim halbuki
Ağırlayacakken bizi masumca
Aşık ettin kendini insanlığa
Anlıyoruz gün geçtikçe
Yalanlarla örülü olduğunu yüzünün
Toplarken ben kırılmış hayallerimi
Uzatırken elimi acıya
Hem de bilerek bu sefer
Sen yine de
Gülümsüyor gibiydin
Sanki bedene bürünmüştü kokular
El ele tutuşmuştu anılar
Kabuslar savaş açmış tatlı rüyalara
Ben yine de öylece uyuyor gibiydim