Aslinda çok kuçuk şeyler bile kendimi mutlu hissetmeme yetiyordu.Ama butun mesele,bu kuçuk şeyleri şu kocaman boktan dunyanin içinden bulup çikarmakti.
Reklam
Yaşamamiz boyunca beş kuruşsuz surunup,birgun yine beş kuruşsuz geberip gidiyorduk.Hayat,insani yipratan bir oyundu.Sabah uyanip ayağa kalkabilmek bile bir tur başari sayilmaliydi bu hayat koşullarinda.
Ölmek için doğmak.Hayatindan bezmiş zavalli bir kemirgen gibi yaşamak kaderimdi sanki.Yaşadiğin andan çilginca zevk almak bana hiç nasip olmayacakmiydi? Neden kendi cenaze törenimi izliyormuşum gibi hissediyordum?
