Hakan OLCAŞ
@hakanolcas00
Her gün mucizelerin yaşandığı hayatlara şahitlik ederken bir sonraki mucize biz olabiliriz; neden olmasın!
Bazen hayat bir ıslık çalar ve sen bu ıslığa döner bakarsın. O ıslık senin dikkatini çekerek hayatına yön vermen, harekete geçmen ya da durman, sakin kalman, düşünmen, fark etmen içindir. Bazen o ıslık beyninin içinde öyle bir yankılanmaya neden olur ki hayatının altı üstüne gelir. Elbette bu da sebepsiz değildir. Görmen gereken bir şey vardır: “Sen bu dünyaya tamamlanmaya, arınmaya ve tekâmül sürecini sonlandırmaya geldin.”
Eğer geçmişi, ruhlar âlemini hatırlıyor ve ne yapmaya geldiğimizi biliyor olsaydık bunun adı “sınav” olmazdı, “arınma” olmazdı, “tekâmül yolculuğu” olmazdı.
Sevda hem teslim olmak hem de teslim almaktır...
Ne teslim aldığını inciteceksin ne de incineceğin ele teslim olacaksın. Çünkü gerçek sevgilerin iyileştirmek gibi bir meziyeti var. Bir taşı bile kalpten seversen filiz verir, en verimli toprakları bile nefret çöle çevirir. Bu yüzden o muhteşem duygular doğru insanlara verilmeli arkadaşım. Yeri geliyor sevgi bile israf ediliyor.
En güzel zamanların bir şeylerin yokluğuna alışmaya çalışmakla geçiyor. Mutluluktan zamanın durmasını istemen gerekirken her şeyin son bulması için zamanın hızla geçmesini diliyorsun. Birbirine iyi gelmeyen insanlar birbirine eziyet olur.
Bu yüzden yüreğine deva olana ömrünü feda etmeli insan. Çünkü ehlinin eline geçmeyen her şey düşmanın eline geçmiş gibidir. Ya talan edilir ya da ziyan...
Zaman çok şey öğretiyor insana...
Gün geliyor,yanlış insana kıymet verdiğini öğreniyorsun.Gün geliyor, bazı şeylere boşu boşuna üzüldüğünü...zamanla herkese değer verilmeyeceğini ve bazı şeylere üzülmemen gerektiğini öğreniyorsun sonra.bir bakıyorsun seni acıtan onca yara kapanıp gidi vermiş...çünkü alışmayı ve kabullenmeyi öğrendiğinde kendine değer vermeye başlıyorsun.
Lüksler hiç ilgimi çekmedi.Ben basit şeyleri seviyorum;kitapları, yalnız kalmayı ,ya da anlayan biriyle olmayı...