Ah ah, arif insan gönül yarasıyla doğar
Ah ey gönül ah
Ey bülbüller bu yeşillikte çiçek mevsimi geldiğinde
Güzü hatırlayın
O hoş bahar mevsimi gelince
Çiçekle beraber bizi de yâd eyleyin, hatırlayın
Arif eğer aşkı yolunda, yorgun plan canını feda etse de
Bu yeşillikte bülbüllere aşk dersini öğretti
Ah ah, arif gönül yarasıyla doğdu
Gönül yarasıyla doğdu arif insan