Çoğu zaman kendime, "Acınası hâlde olan sadece sensin. Diğer tüm ölümlüler mutlu. Senin gibi acılı değil!" diyorum. Katlanmam gereken pek çok şey var! Benden önce hiç kimse bu kadar acı çekmiş midir acaba?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"O benim olsun!" diye dua edemem ama o zaten çoğu zaman bana aitmiş gibi hissediyorum. "Onu bana ver!" diye de dua edemem çünkü o bir başkasının. Böylece acılarımla alay ediyorum. Eğer zamanım olsa, karşıtlıklarla ilgili bir eser yazardım.
Bazen ben onu dünyadaki her şeyden daha fazla severken ve kendimi ona adamışken, sadece onu düşünüp, başka hiçbir şey istemezken, onun nasıl olup da bir başkasını sevebildiğini buna nasıl cüret ettiğini anlayamıyorum.
Ve sen! Werther'in başından geçen acıları yaşayan güzel ruh! Onun acılarında huzur bul. Şanssızlıktan ya da kendi hatalarından dolayı iyi bir sevgili bulamıyorsan, bu kitabın dostun olmasına izin ver.