...
Biliyor musun, hoyratlık değil de
İncelik yakıyor canımı...
Bu kalabalıkta bu tenhalık-
Sevgilim, bütün sözlerimi
Mazlumların rüyasından seçtim ben.
Budur, düşünmeden bildiğim
Budur, ayaklarına serdiğim has bahçe...
Üç tutku yönlendirdi hayatımı: sevgi açlığı, bilgi arayışı ve başkalarının acılarına yönelik dayanılmaz bir merhamet. Aşk ve bilgi göklere yükseltti ama merhamet her seferinde çekip yere indirdi beni.
BERTRAND RUSSELL
Nerdesiniz ey zamandan büyük zamanlar
Siliniyor bir bir belleğin harfleri
Bir unutma masalıymış dünya denilen avaz
Başka beden buluyor sonsuzluk kendine.
Sevgilim, söz evim, gamzeli sabahım
Yağmurlarla, böceklerle, ağaç kökleriyle
Yürüyeceğim canının yapraklarına
Yürüsün diye dünyaya güzelliğin bir daha
Belki son bir çınlama soğumuş eteklerinde.
Zamanın evi, dünyanın elifi
Kaç kere söyledim bunu sana:
İnsan yaşıyorken sever kendini
İnsan yaşıyorken öldürür.
...
On dört yıldır unutuyorum
On dört yıldır sürüyor incinme.
Saat pişmanlıkta durdu
Bir boğuk su topraklarda arzu.
Mil çekilmiş harfler
Kalabalık cümleler kuruyor.
Odalar odalar odalar
Birbirine giriyor birbirinden çıkıyor.
Sonra sokaklarda dik kafalı bir yalnızlık
Dönüp yine odalarda kederleniyor.
İnsan yoruluyor sevgilim
Yaralı bir zamanla kendini sevmekten.