"Kişi, dış dünyada bir kusur ararken aslında kendi içindeki boş kuyulara taş atar. Kendi zayıflığını içten içe bilen kişi, kendi güçsüzlüğü ve acizliğiyle yüzleşmektense durmadan başkalarını küçümseyip yaftalar. Bu eleştiriler, bir tür savunma mekanizmasıdır ancak bu mekanizmanın hiçbir dişlisi olması gerektiği yerde değildir. O çark dönemeyecek hâle gelene kadar aynı biçimde döner durur. Bunun kendindeki eksikliği doldurduğunu zanneder ama bilmez ki birine silah doğrulttuğunda üç parmağınla kendini işaret edersin."