Yazısı az bir kitapta okumuştum.
Aşılmaz koca bir dağın ardında
"Mutluluk" diye bir yer varmış.
Fakat dedim ya dağ aşılmazmış.
Herkes gibi ben de vurdum dağı aşmaya
Elimde koca bir asa,
Aklımdaki düşünceler desen kapkara,
Çağlan su patlamış taşın dibinde
Ağlaşanlar vardı ara sıra,
Akşam iniyor dağdan hızlıca
Yaklaşan aysız gece karadan da kara
Sokuldu bekleşen suratlar yan yana
Üşümüş elleri baştan aşağı yara
Çağlan su patlamış taşın dibinde
Geceye yolcu edildi isimsiz onca kelime
Soğuk bir ateş yandı dağın yücesinde
Bir kadın vardı, elinde bir de erkek
Konuşmaz beklerlerdi öyle ürkek ürkek
Üst baş biçimsiz ve yırtık
Ayaklar çıplak ve kirliydi üstelik
Bir türkü geliyordu uzaktan kesik kesik
Taşın dibinde çağlan bir su
Avuçlarında kor bir alev
Karanlığa bilenmiş her renkten gözler
İnecek gibi çağlıyor gök yere
Beyaz bir ok gibi saplanıyor köklere
Meşe ağacının altından ak bir tavşan