çünkü geçmişi ona sevginin fedakârlık istediğini, sevgi için mücadele etmesi gerektiğini öğretmişti. ( gerçek sevgi için savaşmaya gerek olmadığını yıllar sonra anlayacaktı.)
kalbi bir kez değil, son bir yılda, hatta son on yılda birçok kez kırılmıştı ve ne zaman kırılan parçaları bir araya getirmeye, kalbini ve ruhunu hayali bir yapıştırıcıyla yeniden birleştirmeye başlasa parçalar tekrar kırılıyordu. öyle ki her bir parça gitgide küçülüyor, daha az tanınır oluyor ve her darbeyle bir daha birleşemeyecek hâle geliyordu.