Beni sık sık zamanı boşa harcamakla itham
eden ölmüş annem geliyor aklıma. Bütün hayatını boşa harcayan ve bunun farkına bile varmayan annem söylüyordu bunu bana.
Kaçış halinde olmak iyi bir durum çünkü kaçışın
nedenleri daha kaçarken bile kendiliğinden ortadan kalkıyor. Bir hedefe vardığım zaman, kaçmanın aslında lüzumsuz olduğunu anlamak garip bir biçimde duygulandırır beni.
Hemen de bıkıveriyorum maalesef. Önce epey bir süre durgunlaşıyorum, sonra epey bir süre canım sıkılıyor, sonra müthiş bir bıkkınlığa kapılıyor ve
kaçıp kurtulmak istiyorum.