Reklam
Sanki yedi yaşındayım.
Balkonun demirlerinden ayaklarımı sarkıtmışım, suratımda bir tokat izi. O kadar küsüm ki , kendimle bile konuşmuyorum..
Tahmin edemeyeceğin kadar çok koştum,
Ayaklarım patlıyor.
Defalarca kez düştüm aynı dizimin üstüne.
Kabuslar ve cinayetler gördüm.
Aynı yatakta uyudum çocuğun katiliyle.
Amasra bunları boşver !
Bir yangından kaçıp kurtulmuş gibi , Sarıl bana.
Tahmin edemeyeceğin kadar çok ağladım,
Gözlerim akacak sandım yanaklarıma.
İhanetlere uğradım geçerken bu dünyadan.
Kahırlar çektim,
Ellerim bu yüzden çürük.
Ama sen bunları unut !
Uçurumdan yuvarlanmış bir otobüs kazasını,
Yarasız atlatmış gibi,
Sarıl bana.
Tahmin edemeyeceğin kadar çok kırıldım,
Kemiklerim içime batıyor.
Kabul edilmemiş duasıyım Ailemin,
Biraz deliyim.
Ve Tanrı’nın şans vermediği kuluyum,
Ben seni kötüleyemem ki hiç . Çiçekli bir yol vardı yürüdüm derim. Ayaklarıma dikenler battı ama her ormanda olur böyle şeyler derim...