Onlarca yıllık tecrübe, bunun sadece kafamın içinde olduğunu öğretti bana. Rüya, hatıra ve halüsinasyon; hepsi aynı anda.
Puan vermedi
“Bazı insanlar bir cinayetin peşine düşer. Bazılarıysa kendi zihninin.”
Dersim Özel’in yeni romanı, klasik bir polisiye gibi başlayıp sayfalar ilerledikçe insanın bilinçaltında yankılanan karanlık
Halüsinasyon
"Özledim demek zorlaştığında bahanelerin ardına saklanırdı insan. Tüm bahanelerim tükendi; özledim, anla bunu artık."
Akrep yelkovanı öldürmüş.
Gözlerimin omurgası kanlanıyor. Kadrajımın seferinde kompozisyon kırmızı. Saniyelerin patladığını gördün mü hiç? Pimi çekilmiş elmanın tadı gibi. "Çatalında bırakmış menevişini." Görmekten gideceğim biliyorum. Kıpırdarsam eğer deniz dökün üzerime. Olur mu? "Bilmiyorum."
Anlamları zıttının sırtına atıyorum. Uyarmasam indirmeyecek -o değil hırkam gitti-. Salıncağa koşuyor devasa küfeler. Başı yukarıya kalksa, boynu kanser.
"N'oldu? Böldü. Soldu." Nakaratı çiğnenilmez zoru mu başlıyor kümülüslerin? Çok aradan çık buradan.
Kantarı yok ki topuzun tartayım. Çok ses var her yerde. Gürültü saçlarımı yoluyor. Kel kalacağım. Nefesimi dinlese neyzen, boşluğa üfleyeceğim.
Düşünce zatürresi sendeki diyor Hikmet. Pek aldırmıyorum. Hani aldanasım yok değil, damarları patlayacak küs "me sakın" sükunetin.
Yüz yirmi küsurun 15 saatinde kusur buldum ki uyumuşum. O kaddar olur. Hatırlamıyorum, mış gibilerin fısıltısı serilmiş yere. Gözleri kapalı. "Uyuyan insanlar hep ürkünç görünür bana." Kalemim şizofren olmuş halüsinasyon gördüğü rüyalarda -hışırtılar mı vardı bitek? Silindi gitti-. Bilmiyorum kelimesi. "Yağmurun damlalarına kim verdi neşteri?" Öldüremedim gitti intihar düşüncelerimi. Uyumak istiyorum. Beşikte sallarım -seçeyim bir sayı- seneyi -önemi yok-, aralardan sıyırıp geceyi, gündüzün kılçığını yutarım dert değil ki. İnsan, günlerinin kiralık katili. Maaşını veren dünyaya gelme nedeni.
1 Haziran 2026 05.28
'Geber Aşkım' yazarın yayınlanan tek kitabıdır. Yazar, doğum sonrası depresyona giren bir kadının yaşadığı bunalımları ve kadınlık ile annelik arasında yaşadığı çatışma halini yansıtmak istemiştir.
Kitabın tamamı karakterin söylemlerinden oluşuyor; sanki öylesine yazılmış, ara ara yazının başına geçip aklına gelen birbirinden kopuk cümleleri sıralamış gibi. Yazdıklarından hangisi gerçek hangisi halüsinasyon olduğunu ayırt etmek okurken çok zor. Bu yüzden kitapta tamamen bir belirsizlik ve karmaşa hakim. Belkide bu şekilde o depresifliği okuyucuya aktarabileceğini düşünmüş ama yanılmıştır. Kitap aynı zamanda iyi oyuncularla sinemayada uyarlanmıştır, belki de aktarmaya çalıştığı çatışma halini izleyiciye beyaz perde sayesinde aktarabilmiştir. Bu yüzden izlenecek filmler arasında yerini alırken okunmasını tavsiye etmeyeceğim kitaplar arasında da yerini aldı. İyi okumalar..
