rabia

rabia
@harabehis
bi' kaçışı büyütüp birkaç dal söndürüyorum.
yılların bitiremediği önüme dört duvar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
tası tarağı toplarsam unutulur sandım gidersem eğer yeniliklerin bana kucak açacağını ve var olan yaranın kapanacağını sandım, öyle olmadı.
doğruya yanaşacağım diye kabahatim nasıl da dallanıp budaklandı ama. bunun icabına bakmaya çalışayım, her yerden çuvallayıp dönerim. böyledir.
korkunç eşiklerden onlardan olmak için geçmemişken şimdi ağır yığıntılarla iki çift lafın belini kırıyoruz. ara ara belim bükülüyor doğrulmaya hasret duyuyorum. kendimi kendim yormak yok mu, öyle bir var ki.