Reklam
Yekpare bir halde bütünsel olarak, optimum faydayla, niteliği yakalayacak seviyeye sağlam bir zeminde yükselmek için, toplumun yapı taşı olan her birey önce insan olma bilincine erişmeli. İnsan akıl sahibi olduğu için ahlaklıdır. Ahlaklı olduğu için diğerleri ile bir arada yaşamayı kabul eder. Aklı kullanma bilinci yoksa ahlakta yokturdur. Yani ahlak hakka yönelik bir açılım sağlar. Hakkı gözetmek için ahlak sahibi olmalı. Akıl kullanılmayınca ahlak refleksi zayıflar ve ölür. Ne olursa olsun diğer bireyi görmezden gelen ne olursa olsun ondan güçlü olmayı hedef edinen bir hayvana sonra da bir canavara dönüşür insan, aklını kullanmayı bırakınca. Akıl ve ahlak ilişkisi de bundandır. İnsan akıl sahibi olduğu için ahlaklı ve ahlaklı olduğu için de adaletlidir. Adaletin önemsizleştiği bir toplumda. Acıyı bireyselliğe indirgemek kaçınılmazdır. Yani bir zorba birini paramparça ederken diğerleri birleşmek yerine kafalarını kuma gömer görmezden gelir. Bu topraklarda bunu yapmayan ahmak olarak görülür...
Yanıtla
Akıl toplumu terkettiğinden beri korkunun hüküm sürdüğü bir güruh haline geldi. Korku bir yerden sonra cinnet halini alır. Cinnet deliliğin canilik halidir. Akıl nasıl terketti derseniz; çalıyor ama yapıyor, hırsız benim hırsızım, bana dokunmayan yılan bin yaşasın, aman benim düzelteceğim, evin var araban var birde işin varsa gerisini boşver. Akıl burda terketti, korku nasıl oluştu. Korku kaybedecek kürdanı bile kalsa kürdan dan vazgeçmeyi bile göze alamayanların refleksi idi. Ardından öyle bir an geldiki kürdan bile kalmadı. Cinnet burda başladı. Yani dokunmadığı için görmezden geldiğiniz yılanın bir sonra ki hedefi olursunuz. Allah bu deprem de ölenlerin yakınlarına sabır versin. Hepimize de akıl sağlığı versin...
Kendi hayallerimizin içerisinde birer uyur gezeriz. Ellerimizle yokladıklarımıza kör, merak edip arayışında olduklarımıza açığız. Susmaktan yorgun düşmüş bir bilincin aheste gezginleriyiz. İçindede olduğumuz ıssız bir çöl, savrulan bizim kendi parçalarımız, zerreleri göremiyoruz.
Harun Küsmüş
Deniz vardı ardımızda
Ufkunda batan güneşle
Derinliği kadardı yurdumuz
Genişliği kadardı sevgimiz
Gövdemizde bir gül açardı
Geçmişimiz çocukluğumuz kadardı...
Harun Küsmüş
Reklam