Ahmet Hamdi Tanpınar bir gün Yahya Kemal'e sorar :üstat, biz Viyana kapılarına kadar nasıl gittik? "
Yahya Kemal şöyle cevap verir :" pilav yiyerek ve Mesnevi okuyarak "
"Gönlünü dünyaya veren bir parça ekmeğe imanını satan gibidir. Oysa insan ve hayatı çok değerlidir. Olması gereken; sizin en hayırlınız;dünyası için ahiretini, ahireti için de dünyasını terk etmeyendir hadisi gereğince geçici dünya hayatı ile ebedi ahiret hayatı arasında doğru tercihin yapılmasıdır. Bu bilince sahip olan insan;sınırlı ömrünü dengeli harcar, dünya malı olsa bile mala mülke kul olmaz, dünyaya sultan olsa bile Allahın kulu olduğunu unutmaz,. Zira bu dünyadan ayrılmak kaçınılmazdır:dünya mülkü baştan başa, insanın başına baş ağrısından başka bir şey getirmez. A aklı kıt, başından bu kadar baş ağrısı çekme. Güneşle ayı taç edinip, başına vurunsan bile;ömür sona erince bir kerpice baş koyacaksın. ''