OKUNMALI
#okudumbi̇tti̇ "Mümkünmüş demek...Yas tutabilir, ağlayabilirmiş şehirler de."
"Eskiler 'Yetim ölür,yağmur yağar.Gök bile dayanamaz.'derdi, arkasından ağlayanı olmayana doğa ağlarmış."
"Koca bir toplumsal yastı içinde kaybolduğumuz, yaralarımızdan tutunduk birbirimize."
Merhaba kitap dostlarım.@inkilapkitabevi'nin yayımladığı, @av.zekeriyacetin hocam tarafından kaleme alınan çok duygu yüklü, samimiyet kokan bir eserle geldim.Zekeriya hocamdan daha önce 'Uzun Zaman Önce' isimli eseri okumuş çok sevmiştim.Bu eseri ile de gördüm ki hocam toplumsal sorunları her şeyin üstünde tutan,toplumcu bir yazar.
Hepimizin kanayan yarası,yakın tarihimizin en büyük acısı 6 Şubat depreminden yola çıkarak yazmış eseri.Her ne kadar kurgu olsa da yaşananlar, hissedilenler aynı.
Yazar, insanlık dramını sınırları aşarak anlatıyor, empati ile insanlığın birbirini daha iyi anlayacağı bir yaşamın altını çiziyor.
147 sayfalık eserde anlatıcı 6 Şubat depreminde Hatay'da yaşayan teyzesinin oğlu,çok sevdiği kuzeni Ferit'i bulmak için yola çıkar,zorlu bir İstanbul-Hatay yolculuğundan sonra enkaza ulaşır. Orada beklerken Ali adlı Iraklı bir mülteci ile tanışır. Ali'de enkaz altında kalan eşini ve kızını beklemekte, umudu yavaş yavaş sönmektedir.Anlatıcı Ali ile bir diyalog kurar ve Ali anlattıkça o kahrolur. İran, Van, İstanbul,Hatay arasında yaşadıkları akıl alır gibi değildir Ali'nin. Acının dili,dini,coğrafyası olmaz derler ya gerçekten öyle...Saddam dönemi baskıcı otoriteden kaçış,ailesinin gözleri önünde yok oluşu, yoksulluk, toplama kamplarında uğradığı şiddet, mülteci olarak yaşadıkları,tam her şey yoluna girdi derken meydana gelen deprem..
Kitapta deprem sonrası kimsesiz bırakılmış bir toplumun yaşadığı travmatik süreci olduğu kadar Ortadoğu'nun kimsesizliğini de görüyoruz.
Bu kitabı gözyaşı
Kimsesizler Coğrafyası 
Zekeriya Çetin #kitapyorumu #zekeriyaçetin #kimsesizlercoğrafyası #inkilapkitabevi #roman
Bir insanı ölümden daha çok korkutan bir şey varsa oda bilinmemezlikti…
Sednaya Hapishanesi’nde yaşamını yitirenlerin anısına yazılmış kitap…
6 şubatta Hatay da yaşanan depremin yaslı gününü okurken çoğu zaman içim acıdı…
Geç kalınan şeyler…
Yaşanan acılar…
Geride bırakılan hayatlar…
Ali’nin hikayesi enkazın altında sıkışmış, çaresiz ve zor olarak başlıyor…
@av.zekeriyacetin güçlü kaleminden harika bir kitap!
Acıları birbirine düğümlenmiş bir avuç yetimdik o topraklarda. Herkesin vardı yitirdiği. Kimsesizlik o an hepimiz. Yağmur yağıyordu ölü ruhlarımızın üzerine.
İnsan, sevdiğine kavuşunca dinermiş içindeki bütün savaş.
Kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış insanlar ancak bu kadar gözü kara olabilirdi. Düşünmek, ardında bekleyeni olanların lüksüydü.
🪽 Belki yaralarımız farklı yerlerdeydi ama hissettiklerimiz aynıydı.
İnsanın acısını insan alır.
Vuslat teki @inkilapkitabevi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hatay Suriye sınırında küçük bir kasaba da sınır kaçakçılığı işi yapan insanların hayatlarına dahil oluyoruz eserde. Gidenler , kalanlar , alanlar , verenler... Bu yaman çelişkiyi , bu kısır döngüyü çok iyi anlatmış yazar. Çok severek okudum...
#ki̇tapyorumu #kimsesizlercoğrafyası
Hem bir yıkımın hem de bir varoluş hikayesinin aynı kitapta buluşturmuş yazarımız. 6 Şubat depreminde kuzenini bulmak için yola çıkan karakterimiz Hatay'da bir can pazarına şahit oluyor ve insanların çaresizliğini, insanlık savaşını ,Can pazarını ,duygu yoğunluğunu kitabına aktarıyor. Aynı zamanda orada yan yana olduğu Ali adındaki bir depremzede Bir mülteci ile sohbete başlıyor kitapta depreme dayanırken bir yandan da Irak İran savaşında savrulmuş bir çocuğun yaşama tutunması, mülteci olmanın zorlukları ,insan duyguları ,psikolojik tutumlar ele alınmış aslında ikisi de kanayan iki yara ikisine de dokunmuş.
Akıcı bir kitap, dili sade zaten çok kalın bir kitap değil film tadında bir kitap elinize aldığınızda hemen bitirebileceğiniz bir eser. Altını çizdiğim satırlarda oldu beni üzen noktalarda.
İnsana dair iki yarının ele alındığı bir kitaptı.
Yazarımızın kalemi daim olsun ...
Keyifli okumalar dilerim.
Hayat buydu galiba... İnsan, en sevdiği öldüğünde toprakta açılan Bir çukura koyar; üstüne soğuk, ıslak toprağı serpiştirir. En hüzünlü anında midesinin kazındığını hisseder ;Zor da olsa bir parça ekmek yer, su, çay ya da kahve içer. İlk gün olmasa da ertesi gün bayılırcasına uyur acısı yüreğine ağır geldiğinde ; ekmek parçası elinden düşer, içtiği su boğazından geçmez ama bir süre sonra normale döner çünkü diğer taraftan hayat devam ediyordur. Yüreğindeki acıyla Yaşar, sızısı gün be gün hafifler, en sevdiğinin hatıraları kalır geriye nokta insanlık, böyle olmasaydık nasıl dayanırdık bunca acıya?
Hayat, bazıları için hep böyleydi; "başıma gelse ölürdüm " dediğin her şey bir bir başına gelir, yine de ölmezdin. Bu da altın vuruş olurdu yaşamın. Nefes aldığın sürece devam ettirdiğini hatırlatır da sana .
İyi akşamlar arkadaşlar sizlere okurken duygulandığım beni Kocaeli depreminde yaşadıklarıma götüren ve savaş mağdurlarının yaşadıklarını anlatan bir kitap okudum.
Kitap yazar @av.zekeriyacetin beyin #kimsesizlercoğrafyası kitabı.
İran Irak savaşı mağduru Ali ile Hatay depreminde akrabalarını bulmak için giden anlatıcının karşılıklı konuşmalarının bizlere insanların neler yaşadığını sanki onlarla birlikte yaşıyor gibi anlatıyor,benim gibi Kocaeli depremini yaşayanların daha çok etkilendiği bir kitap olmuş .
Bence kitapda anlatılmak istenen yaşadığımız çevreye,durumlara, bazende yaşam koşullarımıza şükretmek,en azından daha ılımlı bakmak gerektiği ,çünkü bizim şikayet ettiğimiz yada memnun olmadığımız çoğu şeyin bir çok insan için erişilmez olduğunu anlatılmış.
Bu kitabı bence herkes okumalı diyorum arkadaşlar.
@inkilapkitabevi
@av.zekeriyacetin
kitapfisiltisi sevtap
#terskargaylaokuyoruz #vuslatınkitapkurtları #tavsiyekitap #inkılapkitabevi
kitapfisiltisi sevtap
#terskargaylaokuyoruz #vuslatınkitapkurtları #tavsiyekitap #inkılapkitabeviYıkımın Ortasında...1000Kitap
Kuzeninin kaybı nedeniyle Hatay'a giden anlatıcızın, enkaz başında ailesini arayan Iraklı mülteci Ali’nin yollarını kesişmesi üzerine. Edebi açıdan bu kurgu, sadece iki insanın değil, iki farklı coğrafyanın ve trajedinin paralel bir okuması bana göre. Anlatıcının taze ve şok edici deprem yası ile Ali’nin Irak’tan gelen kronikleşmiş göç, savaş ve şiddet yası iç içe geçiyor. Yazar, bu iki ayrı acı katmanını birbirine düğümleyerek zamandan ve mekândan bağımsız, evrensel bir "yas coğrafyası" inşa etmeyi başarmış.
Kimsesizler Coğrafyası, yakın tarihin en büyük acılarından birini merkezine alırken, coğrafi sınırları aşan insanlık dramlarını sanatsal bir duyarlılık ve derin bir empatiyle işleyen, belgesel-roman tadında ama estetik dilinden ödün vermeyen kıymetli bir edebi tanıklık eseri olmuş.
Zekeriya Çetin
Zekeriya Çetin