Hatice ッ
@haticeaksut
Erciyes Üniversitesi
Kayseri
29 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.
Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.
Zaman ne tuhaf. Doğrusu bir türlü tesadüf etmiyor, hep yanlış zamandayız âdeta. Nihan Eren aynı kitabında, "Kimse birbirinin tam zamanında değil. Keşke söylemeden, hiç konuşmadan anlaşılabilse. Yalnızca bakarak. Bu kadarı yetse." diyor.
Bazen her şey öyle kolay kolay boş verilemiyor. İnsanız. Yaşamayan bilmiyor tabii, akıl veriyor. Boş ver, unut diyor; Allah'ından bulsun diyor, sık dişini. Selçuk Baran'ın şu sözlerini hatırlıyoruz: "Nasıl da unutuveriyoruz her şeyi. Çektiğimiz acıları, bize yapılan haksızlıkları... Acaba dayanmanın bir erdem olduğunu neden öğrettiler bize? Acıları unutmanın akıllılık olduğunu kim söyledi? Bilgelik bu mu?
Gücümün yetmediği hiçbir şey için kendimi üzmemeyi öğrendim. Benim için ne kadar kıymetli olursa olsun elimden bir şey gelmiyor ise geçip gidiyorum.Vaktiyle kahrolduğum onca şeyden geriye sadece pişmanlık kaldı.İnsanın kendine eziyet etmesi de yeterince büyük bir günah, anladım.