Hatice Barış
@haticebaris
İnstagram= brshatice
Ona o kadar tutunmuştumki gidişiyle darmaduman etmişti beni. Başka birisiyle beraber olduğunu duyduğumda hissettiğim şeyi nasıl unutabilirdim. Hala onu seviyor olduğum için nefret etmiştim kendimden. Onu başkasına aitken bile sevmiştim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Başak'ın güzelliği her zaman büyülemişti beni. Ama onu bu kadar sevmemin sebebi hep yanımda olmasıydı. Bir şeylerimi sadece onunla paylaşabiliyor olmaktı. Görünüş tamamen önemsiz bir şeydir desem yalan olur. İnsanları tanımadan önce bakabildiğimiz tek şey bedenleridir. Tanıdıkça, tavırlarını gördükçe ya güzelliklerine güzellik katarlar. Ya da görünüşlerini önemsizleştirip o başta güzel bulduğun yüzlere bile bakmak istemeyeceğin bir hal alırlar.
İçimdeki beni atamıyorum benden. Ben hep aynı ben.
Bir insanı anlamak zaman alırdı? Zaman bazen her şeyi alırdı. Savrulurken insan hayat yolculuğunda. Yanlışlıkla güzel olan şeyleride bir bir kaybederdi zaman. Zaman kaybederdi ama asıl kaybeden insandı. Bazen kendi ellerimizle yaptığımız şeylerden kaybederdik, bazense elimizde olmayan şeylerden. Bazen çok çabalamaktan, bazen baştan kaybetmişizdir hiç ulaşamamaktan. Zaten kaybetmişsek ne fark eder?
Yanıma yaklaşıp koluma bastırdığım gömleği aldı. İlk yardım çantasını açıp yere diz çöktü.
"Aslında acı çekmen hoşuma gider ama şimdi sen bunun acısınıda benden çıkarırsın."
Söylediği şeyle hafifçe gülümsemiştim. "Evet yapabilirim."
Bu sözümle gazlı bezin üzerine döktüğü kolonyağıyla bastırmıştı yarama. Acıdan yüzümü buruşturuyordum.
"Canım yeterince yanıyor. Bütün kolonyağını üzerine döksen. Hatta camı tekrar içine sokup çevirsen daha fazla yanmaz ha ne dersin... Boşa çabalıyorsun."
Söylediğim cümleyle gözlerimiz birbirini buldu. "Bir dahakine bunlarıda deneyeceğim."