"Robbie son cümleleri ezberlemişti; karanlıkta, bir kez daha fısıldadı. Yaşam nedenim. Yaşama değil, yaşam. Etkileyici olan buydu. Cecilia da onun yaşam nedeniydi, sağ kalma gerekçesi."
"Cambridge'de sokakta pek çok kez karşılaşmış, birbirlerinin yanından geçip gitmişlerdi. Buluşup tartışmadıkları bütün o kitaplar, mutlu ya da trajik çiftler! Tristan ve Isolde, Dük Orsino ile Olivia (ve Malvolio), Troilos ile Kressida, Mr. Knightley ve Emma, Venüs'le Adonis. Turner ve Tallis. Robbie bir keresinde çaresizlikten, Prometheus'a bile değindi: Kayaya zincirlenmiş, bir akbaba tarafından her gün ciğerinden bir parça koparılan adam."
"Sonra döndü, kızın gözden kaçırdığı bir parça var mı diye suyu inceledi. Görmek güçtü, çünkü suyun yüzeyi hâlâ yatışmamıştı. Cecilia'nın öfkesinden geride kalan ruh, suyu çalkalamayı sürdürüyordu. Robbie suyu sakinleştirmek ister gibi avucunu yüzeye bastırdı."